Over het poetsen

Martina is de schoonmaakster van Gieterij ’t Swaentje. Samen met Arie, haar partner, brengt ze haar dagen door. Hij is vaak van huis, terwijl zij lekker haar eigen ding doet. Een schoonmaakklus hier, een uitje met de kleinkinderen daar, stilzitten is niets voor haar. In het weekend zijn Martina en Arie vaak te vinden in de kroegen die het Oude Noorden te bieden heeft.

Martina groeide op in Rotterdam-West, waar ze tot haar vijftiende woonde. Daarna verhuisde ze naar het Oude Noorden, niet wetende dat ze daar nooit meer weg zou gaan. Als puber was ze opstandig, wat geregeld voor spanningen thuis zorgde. Ze was dan ook vaak buitenshuis te vinden.

“Lekker stappen in Noord,” zegt ze met een glimlach. Toch waren haar tienerjaren niet zo zorgeloos als die van de meesten. Op haar zestiende werd Martina zwanger. Ze besloot haar kind te houden en haar verantwoordelijkheid te nemen, maar tot haar grote verdriet verloor ze haar zoontje na acht weken. Een meisje van zestien dat haar kind verliest, het is een wond die haar leven tekende.

Martina stopte met school en kreeg van haar vader te horen dat ze dan maar moest gaan werken. En zo geschiedde. Ze vond een baan als schoonmaakster in een privéwoning, waar ze van alles meemaakte en genoot van de afwisseling. Een prettige bijkomstigheid was dat het goed verdiende. Daarna volgden verschillende banen in de schoonmaak en de horeca.

Op haar twintigste kreeg Martina haar tweede kind, een zware maar weloverwogen keuze waar ze nog steeds dankbaar voor is. In die periode leerde ze hoe moeilijk het is om als vrouw alleen een kind op te voeden, zeker in die tijd. Naast alle verantwoordelijkheden die het ouderschap met zich meebrengt, rustte er toen nog meer dan nu een stigma op alleenstaand moederschap. Toch heeft Martina nooit geleerd om bij de pakken neer te zitten.

Het leven ging verder. Martina werkte op verschillende plekken in de horeca, zowel als barvrouw als schoonmaakster. De horeca bleek een belangrijke plek in haar leven, een sociale ontmoetingsplaats waar ze veel vrienden maakte. Het was ook de plek waar ze Arie ontmoette: hij aan de bar, zij erachter. Nu zijn zij al zeventien jaar samen.

Arie droomt ervan om te overwinteren in Spanje, maar Martina moet daar nog niets van weten. Haar band met de kleinkinderen en de mensen uit de buurt is haar te dierbaar. Voorlopig houdt ze het liever bij een paar vakanties per jaar. In de zomer is ze het liefst bij haar volkstuintje, waar iedereen welkom is en de kleinkinderen heerlijk kunnen zwemmen.

Martina is een zelfstandige vrouw, gedreven door doorzettingsvermogen en wilskracht. Ze blijft lachen, zelfs als de stang van de stofzuiger kwijt is of de dweil weer kapot. Niets krijgt haar van haar stuk. Wat er ook gebeurt, de kroeg is altijd schoon wanneer Martina is geweest.