De gevoelige snaar
Michael Prins is een gepassioneerd muzikant. In zijn hele leven staat één ding centraal; en dat is de muziek. Een leven binnen de muziek krijg je vaak van buitenaf mee. Michael doet het boekje open over de ervaringen die hij heeft gehad. Grote zalen, kleine kroegjes, overwinningen en tegenslagen.
Prins komt uit de polder, opgegroeid in het groen, en nog steeds beweert hij dat hij mensen die uit de polder komen kan herkennen. Het zit volgens hem in hun uitstraling en gedrag. Maar Prins was niet enkel in de weilanden te vinden. In zijn jongere jaren trok hij zich geregeld terug op zijn kamer om muziek te maken. Dat heeft hij vijftien jaar lang gedaan, totdat het tijd werd om de grote stad in te gaan.
Prins nam de trein naar Rotterdam en kwam terecht bij café Hemingway, een bekend begrip in de stad. Als groentje kwam hij in de grote stad terecht, en pas jaren later kon hij sommige dingen die hij toen meemaakte goed plaatsen. Lachend vertelt Prins: “Toen bedacht ik me opeens: oh, daar werd toen gewoon coke van de bar afgesnoven.”
Als muzikant bleef Prins druk in de weer. Hij speelde in verschillende kroegen en ontwikkelde zich op diverse vlakken. Dat hij een getalenteerd muzikant is, werd al snel voor velen duidelijk. Op een dag zag hij het televisieprogramma De Beste Singer-Songwriter voorbijkomen. Vanuit zichzelf was hij hier eigenlijk nogal sceptisch over, een talentenjacht voor muzikanten voelde voor hem vreemd. Hij had moeite met het idee van winnen of verliezen binnen de muziek.
Toch besloot hij mee te doen, en Prins won het programma. In één klap was hij een gevestigde naam binnen de muziekindustrie. Hij speelde op plekken waar hij vroeger alleen maar van kon dromen. “Mijn boeker belde mij om te vertellen dat we in Paradiso gingen spelen. Voor mij was dat zoveel meer dan alleen dat telefoontje.”
Zijn succes bleef groeien, en hij was regelmatig te gast bij De Wereld Draait Door om daar muzikaal bij te dragen. Dat het allemaal zo snel ging, bracht natuurlijk ook risico’s met zich mee. Prins vertelt dat hij meer dan eens het verwijt kreeg dat hij arrogant zou zijn. Volgens hem was dat een vorm van ongemak, een manier om mensen op afstand te houden.
Hij merkte dat hij minder goed met zijn bekendheid kon omgaan dan sommige collega-artiesten. Waar zij er moeiteloos mee leken om te gaan, wilde Prins vooral op een normale manier contact houden met anderen op menselijk niveau, zonder stempels of verwachtingen.
Toch kijkt Prins met een glimlach op die periode terug. Hij kan het nu beter in perspectief zien en heeft in die tijd veel over zichzelf geleerd. Zijn dagen bestonden uit overdag oefenen met mede-muzikanten en ’s avonds optreden of interviews geven. Een leven waarin zijn passie centraal stond.
Corona heeft bij velen diepe sporen achtergelaten, en zo ook bij Prins. In één klap raakte hij 150 optredens kwijt. Niet alleen een belangrijke inkomstenbron, maar ook een manier om zijn muziek bij het publiek te brengen. Hij besloot zijn albumrelease uit te stellen en gaf in die periode vooral huiskamerconcerten, die tot mooie en persoonlijke ontmoetingen leidden.
Prins is nog steeds volop actief als muzikant. Samen met Ernst van Dusseldorp heeft hij lang gewerkt aan een nieuw album dat binnenkort zal verschijnen. Volgens Prins is dit een album zonder concessies. Iets wat bij muzikanten nog wel eens voorkomt om het werk toegankelijker te maken voor een breder publiek. Maar bij deze platen is dat zeer zeker niet het geval.
Michael Prins is een artiest die zijn muzikale pad met oprechtheid en passie bewandelt. Van zijn jeugd in de polder tot de drukte van de stad, van kleine kroegen tot volle zalen. De ervaringen die hij onderweg heeft opgedaan, hebben hem gevormd tot een muzikant die trouw blijft aan zichzelf.